pyramids  


HEEFT DE BEVOLKING VAN TIAHUANACO DE OVERSTEEK NAAR EGYPTE GEWAAGD?

 
  HOME :
   
januari 2017

Tiahuanaco (Tiwanaka), Titicacameer Bolivia.


Posnansky heeft jaren van onderzoek verricht op de site van Tiwanaka. Volgens hem werden de gebouwen daar in drie grote fasen opgetrokken. Er zit een klein aantal graden verschil op de oriëntatie van de verschillende gebouwen waardoor hij van mening was dat dit kwam door het verschijnsel van precessie en waaruit hij besloot dat de gebouwen zeer oud waren, tot wel 17.000 jaar. Het verschil van bijna 3° in de oriëntatie tussen twee hoofdgroepen van gebouwen deed hem tot het besluit komen dat daar 2 fasen van bevolking hebben geleefd waartussen een zeer lange periode is geweest dat deze site verlaten was.

Dat hij heeft kunnen vaststellen dat de tweede bouwfase van het Kalasasaya werd opgetrokken in de dezelfde stijl van de eerste bouwfase nadat dit gedeelte werd uitgegraven zag hij als een bevestiging dat de site er gedurende een lange periode “onbewoond” is geweest tussen de 1é en 2é bouwfase.

De hoek van precessie varieert maximum 3°, het verschil in hoeken op de site in Tiwanaka is iets kleiner dan 3° en paste dus nog net in het bereik van precessie, het overbruggen van die drie graden in de precessiecyclus duurt dan wel 26.000 jaar waardoor Posnansky aan die hoge ouderdom van 17.000 jaar kwam voor deze site. Toeval wil dat deze site inderdaad immens oud is maar om en heel andere reden.

http://www.bibliotecapleyades.net/arqueologia/tiahuanaco/posnansky4.htm#s61

http://www.bibliotecapleyades.net/arqueologia/esp_tiahuanaco5.htm#contents

http://www.bibliotecapleyades.net/esp_tiahuanaco.htm#inicio

http://www.bibliotecapleyades.net/arqueologia/esp_tiahuanaco6.htm

We hebben tot hiertoe de oriëntatie van Tiwanaka steeds vergeleken met de noordpool, nog vóór de "pole shift" zal die site inderdaad op het noordelijk halfrond gelegen hebben. Door de aardkorstverschuiving verschoof Tiwanaka naar het zuidelijk halfrond en worden deze gebouwen nu vergeleken met een uitlijning op de zuidpoolster.

Fase 1 – Kalasasaya - zeer primitief gebouwd, bestaat uit het “Palace” of “tempel”, ook een begin van Pukura Akapana (ook het fort van Akapana genoemd).

Fase 2 – Kalasasaya: werk verder gezet in dezelfde stijl als 1é fase na die eerste bouwfase eerst te hebben uitgegraven. Noordmuur 40” (40 boogseconden) afwijkend van de echte zuidpool, de zuidmuur 42”, de oostmuur 1’30” en de westmuur 7’30”.   
Puma-Punku (ook tempel van de maan).   Puma Punku - Oriëntatie 2°49’7”

Fase 3 – Verder zetten van de bouw van het Kalasasaya, Pukura Akapana en Puma-Punku.

Hoe zou het in werkelijkheid kunnen gegaan zijn?

Fase 1 van het Kalasasaya werd uitgelijnd op de vroegere noordpool en werd heel, heel lang geleden gebouwd, zeker een lange tijd vóór 13.000 BC. De aardkorst bewoog niet en dat gebouw bleef daar gedurende zeer lange tijd perfect uitgelijnd staan op de vroegere zuidpool. Tiwanaka heeft de schok meegemaakt toen de aardkorst begon te verschuiven, er was wellicht veel schade echter zonder dat de gehele beschaving werd weggeveegd. Men heeft de eerste bouwfase uit het slijk gegraven en men is beginnen bouwen aan fase 2. De aardkorst bleef maar verder verschuiven, fase 2 van het Kalasasaya werd gebouwd of aangepast maar geen enkele muur is gelijk van oriëntatie. Nadien werd Puma-Punku gebouwd en die oriëntatie stond reeds 2°49’7” verschoven, omdat de aardkorst maar bleef doorschuiven stond ook dat complex na een zekere tijd niet meer correct uitgelijnd.

Het Kalasasaya en wellicht ook Puma-Punka, dat recenter was en veel gesofisticeerder gebouwd, waren wellicht beiden observatoria om juist die aardkorstverschuiving te kunnen voorspellen, zo’n verschuiving was reeds eerder gebeurd en het zou zeker handig geweest zijn indien men dit fenomeen kon doorgronden. Het is wellicht door de eerste schok van de aardverschuiving en het observeren van de sterren dat ze hebben vastgesteld dat de polen van de aarde aan het verdraaien waren. Zij zijn blijkbaar in staat geweest om de locatie van het middelpunt van die verdraaiing vast stellen. Dat lag dus blijkbaar in Syene (nu Aswan), Egypte.

Ze hadden de schok overleefd, waarom zouden ze dan migreren naar een ver land op een ander continent dan nog wel? Het is mogelijk dat ze verwachtten dat er nog aardschokken konden optreden en die eventueel nog veel erger konden zijn. Op weg naar Egypte dan maar!

Blijkbaar hebben ze toch de nodige tijd gehad om een grote vloot uit te bouwen en om zich op de oversteek voor te bereiden. Ze moeten wel de kennis gehad hebben dat daar in het Oosten nog een ander continent lag, indien onze redenering klopt dan waren ze oorspronkelijk van daar gekomen. Bovendien is het mogelijk dat de oceaan reeds regelmatig werd overgestoken.

Dat de Amerikaanse bevolking die intelligentie voorouders opeisen als hun eigen origine lijkt evident, misschien is dat ook zo. Het voor ons belangrijkste gegeven is dat er mogelijk een groep van Tiwanaka naar Egypte is gevlucht omdat het daar veiligste plaats zou zijn voor eventuele nieuwe aardschokken.

Maar dat volk kon zich gelijk waar in Egypte gaan vestigen, waarom werd dan gekozen voor Boven-Egypte? Beneden-Egypte, in de Nijlvallei, zal wellicht het dichtst bevolkt geweest zijn door de originele Egyptenaren waardoor Boven-Egypte een meer geschikte locatie was. Bovendien had dit volk uit Tiwanaka grotere hoogteverschillen nodig om waterdruk te kunnen opbouwen, Abydos is dus een weldoordachte keuze geweest.

Samengevat kunnen we stellen dat men in Tiwanaka de schok heeft meegemaakt toen de aardkorst begon te verschuiven. Er is vrij veel schade geweest, het Kalasasaya moest uit het slijk worden gegraven de site werd verbouwd. Men heeft toen kunnen vaststellen dat de "polen" aan het verschuiven waren en door observaties hebben ze kunnen bepalen dat het middelpunt van de verdraaiing in Egypte lag, wellicht in Abydos of omgeving. Hier kan het protoype van de Piri Reis kaart ontstaan zijn!

De aardkorst bleef verder doorschuiven richting zuidpool, het werd wellicht ook kouder. Op een zeker moment moet hier toch een (grote) groep van de bevolking besloten hebben om de oceaan over te steken en naar Egypte te trekken. Die migratie kan uiteraard in meerdere golven gebeurd zijn, dat is niet meer te achterhalen. Feit is dat de aardkorst reeds over een zekere hoek verschoven was toen de eerste groep in Egypte aangekomen is.

Kenmerken van de beschaving uit Tiwanaka?

Indien er werkelijk een grote groep met boten uit Tiwanaka is vertrokken dan bestaat de kans dat we die in Egypte kunnen volgen in het verdere verloop van de geschiedenis. Laten we die groep mensen het volk van de “grote stenen” noemen, het is aan hun bouwstijl dat ze te herkennen zijn en dat hun spoor wellicht kan gevolgd worden. In Egypte zelf werden die mensen, door hun grote voorsprong qua kennis, wellicht beschouwd als goden.

De kenmerken van dat volk en van hun bouwwerken?

  1. Blijkbaar droegen de eersten die op de Altiplano arriveerden lange bizarre gewaden en hadden ze baarden, het beeld van Viracocha in het Kalasasya-complex kan daar nog een eeuwenoude getuige van zijn. Er is ook het beeld van El fraile die dan eerder doet denken aan een harnas met helm (zoals de hoofden met Afrikaanse gelaatskenmerken en helm in La Venta?). Of deze klederdrachten door de eeuwen heen zijn bewaard gebleven weten we niet maar het zou eventueel een herkenningspunt kunnen zijn.

  2. In het Tiwanaka-complex zelf is niets teruggevonden dat er zou kunnen op wijzen dat deze bevolking een geschreven taal had. Toch zijn er in de omgeving artefacten gevonden waarop tekst staat in…. Sumerisch spijkerschrift. Gezien we vooropstellen dat Tiwanaka al vóór de zondvloed bestond zouden we moeten besluiten dat het spijkerschrift van Tiwanaka naar Sumerië is gemigreerd. En wat dan met Egyptische hiërogliefen? Wel, dat was het schrift van de Egyptenaren die de zondvloed hebben overleefd en daar zijn blijven wonen, is het mogelijk dat diegenen die uit Tiwanaka kwamen en strandden in Egypte zich hebben aangepast en hiërogliefen zijn gaan gebruiken? Is een andere tak in Sumerië beland en werd hun spijkerschrift daar behouden? Niemand die dat weet, hopelijk wordt dit in de loop der tijden nog duidelijk.

  3. Bouwen met onmenselijk grote steenblokken waar onderaan vrijwel altijd een paar uitsteeksels aan zitten. Die grote steenblokken zijn nooit mooi vlak maar staan altijd wat bol.

  4. Ook bouwen met enorme monolieten, zelfs gemaakt uit de hardste steensoorten zoals graniet, die perfecte hoeken hebben en waarvan de vlakken perfect vlak en glad zijn.

  5. Steenblokken die zo enorm groot zijn en waarvan het lijkt of ze machinaal bewerkt zijn in een strakke, rechthoekige stijl. Juist vanwege die stijl, met die scherpe hoeken en uitsparingen, zijn velen ervan overtuigd dat ze werden gegoten als beton (Puma Pumku).

    https://en.wikipedia.org/wiki/Pumapunku

  6. Monolieten die aan elkaar verbonden zijn met zwaluwstaarten, pen- en gat verbinding etc.

  7. Ze kenden de metaallegering brons (rood koper + tin) en verwerkten bronzen klampen in allerlei vormen om de steenblokken op die manier samen te houden.

    http://www.bibliotecapleyades.net/arqueologia/tiahuanaco/fig14.htm

  8. Ze kenden wellicht het begrip wat wij nu hydraulica noemen en ze pasten het ook toe in de praktijk al weten we niet exact waarvoor.
    In een open kanaal (bijv. een Romeinse aquaduct) stroomt het water vrij naar omlaag maar er komt nooit druk op het water te staan (een hoge watertoren zet wél druk op de gesloten waterleiding: water onder druk = hydraulica).

    In de Akapana piramide werd een wirwar van kanalen ontdekt die het water vanuit een “reservoir” bovenaan dwars door de piramide voerde naar een uitgang die vele meters lager lag. Die kanalen waren zeer verzorgd gebouwd opzettelijk waterdicht gemaakt, dus kwam er druk op het water te staan geschikt voor hydraulische toepassingen.

    Indien hedendaags wordt vastgesteld dat antieke waterkanalen, zoals in de Akapana-piramide zeer opzettelijk waterdicht werden gemaakt gaan we ervan uit dat ze het begrip hydraulica kenden of het ten minste toch op die manier hebben ontdekt.

    Onderzoek heeft zelfs uitgewezen dat er vanuit de achterliggende bergkam, enkele kilometers verderop, ook al kanalen zouden vertrekken vanaf hoger gelegen punten en die helemaal beneden in het Kalasasaya complex uitmonden. Water komend van nog hoger gelegen punten, nog grotere hoogteverschillen en dus een nog grotere druk op het water. Het valt niet te onderschatten wat een kracht men kan halen uit water onder druk en het hoeft niet altijd een elektriciteitscentrale te zijn.