pyramids  


WAS DE ZONDVLOED HET GEVOLG VAN EEN AARDKORSTVERSCHUIVING?

 
  HOME :
   
februari 2017

DE ZONDVLOED in 10.450 BC?

Waarom de zondvloed nu exact dateren omstreeks 10.450 BC? Wel, geen idee eigenlijk maar het elfde millennium voor Chr. ziet er alleszins een heel goede kandidaat uit voor de zondvloed.

Echt gekende feiten i.v.m. het elfde millennium:

[citaat – Graham Hancock] De Sahara was tot het tiende millennium voor Chr. een groene savanne, die zich ook over boven-Egypte uitstrekte. De delta in het noorden was moerassig maar bevatte vele, vruchtbare eilanden. Het klimaat was aanmerkelijk koeler en regenachtiger dan nu (Hoffman). In de periode van twee- à drieduizend jaar vóór en duizend jaar na 10.500 BC regende het veel, heel veel. De overstromingen markeerden een ecologische ommekeer. Samengevat waren er tussen 13.000 en 9.500 voor Chr. hevige regens en overstromingen, vanaf dan tot 7.000 voor Chr. volgde een droge periode en nadien tot 3.000 voor Chr. gematigde regen, wat goed was voor de landbouw. Vanaf 3.000 voor Chr. volgde opnieuw een droge periode die tot op heden nog altijd voortduurt.

Vliegende start: Ergens tussen 13.000 en 10.000 BC vond in Egypte plots een agriculturele revolutie plaats (Osiris? Koning Djer?). Kort na 13.000 BC doken er maalstenen en sikkelbladen op onder de laat-paleolithische werktuigen. Deze werden gebruikt om plantaardig voedsel te bereiden.

Bruusk einde: Net zo spectaculair als de opkomst van de landbouw in de Nijlvallei was zijn razendsnelle verdwijning. Vlak na 10.500 BC verdwenen de sikkelbladen en maalstenen en maakten ze plaats voor jagende, vissende en verzamelende volken die stenen werktuigen gebruikten. Ten minste tot vijfduizend jaar erna werden op gebied van landbouw géén pogingen meer ondernomen. [einde citaat – boek: Het ontstaan en einde van alles]

Indien de Egyptische goden (Osiris = Djer?) de originele bevolking onderricht hebben i.v.m. landbouw dan is die vliegende start eenvoudig te verklaren. Het plotse einde van die landbouw omstreeks 10.500 BC en terugkeer naar het stenen tijdperk wijst waarschijnlijk op de gevolgen van de zondvloed. Dat er tot vijfduizend jaar erna geen pogingen tot landbouw meer ondernomen werden zou er kunnen op wijzen dat de gevolgen van de zondvloed enorm zijn geweest. Ook de “goden” zelf werden blijkbaar zeer zwaar getroffen, indien hun samenleving had stand gehouden dan was de landbouw in de Nijlvallei zeker veel eerder opnieuw tot bloei gekomen.


Het Orion mysterie – Robert Bauval.

Daarenboven hebben we ook nog het Orion verhaal van Robert Bauval & Adrian Gilbert [Het Orion Mysterie], volgens deze auteurs zouden de drie piramiden op het Gizeh plateau een afbeelding zijn van de sterrenhemel omstreeks 10.450 BC. Volgens Bauval zou dit een verwijzing kunnen zijn naar die eerste tijd. Dus gunnen we hem ook iets en daarom dateren we de zondvloed en/of de eerste tijd vanaf nu op 10.450 BC. Indien in de toekomst zou blijken dat die datum er een paar honderd jaar naast zit…ja, dan stellen we die gegevens simpelweg bij. Een paar honderd jaar meer of min zal nu toch niet veel meer uitmaken zeker?


De zondvloed.

De zondvloed, indien we het correct hebben uiteraard, kwam op het moment van de tweede schok toen de aardkorst stopte met verschuiven.

Syene
Syene als middelpunt van de 'pole shift'

 

Het hele gebeuren startte waarschijnlijk met een eerste schok toen de aardkorst begon te verschuiven. Tijdens die schok is er op het eerste zicht te zien in Abydos niets gebeurd, hoogstens de thermos koffie van de farao die is omgevallen…. Dat is uiteraard sterk onderschat maar toch is die wereldwijde catastrofe vrij beperkt gebleven in Egypte. Egypte (de stad Syene) lag dan ook in het middelpunt van die “pole shift” waardoor de omtreksnelheid daar niet zo enorm groot zal geweest zijn.

Aan de andere kant van de oceaan daarentegen, in Tiwanaka, waren de gevolgen van die eerste schok veel erger. Deze site ligt veel verder van het middelpunt van de aardkorstverschuiving, de omtreksnelheid was daar veel groter. Toch is men die ramp te boven gekomen en werd het Kalasasaya hersteld of aangepast, nadat het uit het slijk werd opgegraven. De veronderstelling hier is dat op een later tijdstip een (grote) groep van de bevolking beslist heeft te migreren naar Egypte, in feite kan het een constante migratiestroom geweest zijn die meerdere jaren heeft geduurd.

Gedurende de ganse periode dat de aardkorst aan het verschuiven was lag Egypte in het middelpunt ervan en gebruikten ze de zeekaarten van Piri Reis.. nou ja de voorlopers ervan, zeekaarten met projecties vanuit het centraal punt Syene en wellicht met Sirius als hun nieuwe poolster.

Het is duidelijk dat ze op een bepaald moment terug zijn overgestapt naar kaarten met een noord- en zuidpool, dit zal op het moment geweest zijn dat er géén aardkorstverschuiving meer optrad. Of de goden echt nog een 2é schok verwachtten is niet duidelijk, zij hebben hem op zijn minst zeer sterk onderschat.

De oorzaak waarom die 2é schok, de zondvloed, zo extreem is geweest moet waarschijnlijk gezocht worden in het hoogteniveau van de oceanen. De eerste schok bij het begin van de “pole shift” was blijkbaar lang niet zo hevig als de tweede. In het begin van de “pole shift” was er praktisch nog geen ijs gesmolten, op het einde daarentegen was vrijwel alle ijs gesmolten en wie weet hoeveel meter de zeespiegel hoger stond. Was dat 75 meter, 100 meter of zelfs nog meer? De landmassa is bij een “pole shift” mogelijk van ondergeschikt belang, het zijn de oceanen die het grote gevaar opleveren.

https://nl.wikipedia.org/wiki/Traagheid

Het natuurkundig verschijnsel inertie, ook traagheid genoemd, is een verklaring voor wat er gebeurt als bijv. een grote watermassa afgeremd wordt. Het is niet omdat de aardkorst stopt dat de oceanen dat ook doen. Toen de aardkorst stopte gingen de oceanen nog steeds door met verschuiven, het gevolg was dat enorm hoge vloedgolven landinwaarts stroomden. Uiteindelijk moest al dat water ook nog terugvloeien en werd alles onder een dikke laag slijk bedolven.

De zondvloed heeft waarschijnlijk het definitief einde betekend voor Tiwanaka, mogelijk zowat een derde van het Titicacameer werd uitgestort over deze site en werkelijk alles werd platgegooid en bedolven onder een dikke laag slijk. Het niveau van het meer kwam in één klap wel zo’n dertig meter lager te staan waardoor Puma-Punka, een havenstad, ineens kilometers ver verwijderd lag van het meer.

[Hancock] Bepaalde kunstwerken, zoals de zonnepoort, werden nooit voltooid. Onafgewerkte delen van de fries doen vermoeden dat er iets onverwachts en vreselijk is gebeurd, dat de beeldhouwer noodzaakte om ‘zijn beitel voor altijd te laten rusten’ net toen hij de laatste hand legde aan zijn werk.

Posnansky vond daar tijdens opgravingen vele menselijke beenderen, vermengd met aardewerk, juwelen, gereedschappen en gebruiksvoorwerpen. Volgens hem moest Tihuanaca wel meer dan 12.000 jaar geleden getroffen zijn. Ook al trok het water zich terug, de cultuur op de Altiplano kwam nooit meer tot bloei maar verviel in totale en definitieve ontreddering. [Hancock]

Omdat Egypte in het middelpunt van de ‘pole shift’ was gelegen zal die ramp daar minder erg geweest zijn, toch waren ook hier de gevolgen ervan nog catastrofaal. Er zijn in Egypte sporen terug te vinden die zouden kunnen wijzen op de gevolgen van een enorme vloedgolf. Zoals archeologen momenteel hun chronologie opstellen moeten we op het einde van de 2é of het begin van de 3é dynastie enkele sporen kunnen terugvinden die naar de zondvloed kunnen verwijzen.

Na de zondvloed.

Ongetwijfeld zijn er tijdens de zondvloed in Egypte enorm veel mensen en ook ‘goden’ omgekomen maar toch zijn er ook (veel) die het hebben overleefd, goden waren er ook nog maar hun macht was wellicht gebroken. De hogere kennis was nog wel aanwezig maar het primaire doel was overleven, dat het vijfduizend jaar heeft geduurd eer de beschaving weer tot bloei kwam is niet te verwonderen.

Na de zondvloed werd de bloei van hun beschaving wellicht opnieuw zichtbaar met koning Min, dat kan best nog een afstammeling geweest zijn van de goden maar de verhoudingen lagen blijkbaar anders. Min werd beschouwd als mens en niet meer als god, hij was de eerste mens die regeerde over Egypte. Met hem begint echt de eerste dynastie.

Vóór de zondvloed was de ‘gouden tijd’ toen de goden nog regeerden over Egypte. Wat voor de goden in die tijd alledaagse gebruiksvoorwerpen of gereedschappen waren geweest werden wellicht al in de tijd van Min als goddelijke instrumenten beschouwd omdat men niet meer wist om wat het in werkelijkheid ging. Maar de kennis was er en groeide, uiteindelijk heeft die beschaving opnieuw wonderbaarlijke monumenten gebouwd. Het is niet te begrijpen maar die ‘superieure’ kennis verdween met de tijd zo ook verdwenen de goden. Die kennis werd waarschijnlijk nooit doorgegeven aan de gewone man, de goden stierven blijkbaar uit en namen hun hoogstaande technologie mee in hun graf, misschien wel letterlijk.